Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - 'Blijdschap ouders blijft unieke emotie'
zaterdag, 16 december 2017

'Blijdschap ouders blijft unieke emotie'

Geplaatst op: 12-08-2017

De ouderwetse toeter gaat voor de zekerheid altijd mee in de tas van verloskundige Simone Valk.

Nieuwerkerk aan den IJssel - Toen ze tijdens haar opleiding tot verpleegkundige voor het eerst een bevalling meemaakte, wist Simone Valk het zeker: ze wilde verloskundige worden. "De hele sfeer was fijn. En toen ik het kindje aanraakte, was dat zo lekker warm." Onlangs vierde ze het 35-jarig bestaan van haar praktijk.

Driehonderd bevallingen per jaar 'deden' Valk (60) en haar collega-verloskundigen de afgelopen decennia in Nieuwerkerk aan den IJssel, Zevenkamp, Ommoord en Nesselande. Steeds vaker ook ziet ze zwangeren uit Zevenhuizen, Moordrecht en Moerkapelle in haar praktijk. "Die willen dan graag in het ziekenhuis in Rotterdam bevallen. Welke geboorteplaats er in het paspoort staat, is voor veel mensen toch een dingetje." 

Hoewel het aantal ziekenhuisbevallingen flink is gegroeid, komt in Nieuwerkerk nog altijd bijna de helft van de kinderen thuis ter wereld. Dat vinden Valk en haar jongere collega Emma Dieleman een goede zaak; zwanger zijn, bevallen en borstvoeding geven mag wat hen betreft wel weer 'normaal' worden. "Tegenwoordig lijkt het wel 'gevaarlijk' om zwanger te zijn. Het idee dat een bevalling iets toevoegt aan een vrouwenleven is aan het verdwijnen. Door alles wat ze lezen op internet, maken mensen zichzelf onnodig bang. Dat is jammer. Elke vrouw kan baren; er worden op de wereld meer kinderen zónder dan met begeleiding geboren." 

Dat er tegenwoordig goede pijnbestrijding is, noemt Valk 'een zegen'. "Maar lang niet iedereen heeft het nodig. Mensen zijn zo bang, dat ze maar meteen die ruggenprik nemen, zodat ze zeker weten dat ze niks voelen." Met die medicalisering in de verloskunde is ze niet gelukkig.

Valk ziet zichzelf vooral als coach: "Ik ben er meer voor het stukje tussen de oren, dan voor het gedeelte onder de navel. Het is mijn taak aan de zijlijn te staan en te bevestigen dat het hartstikke goed gaat. Voor het kleine aantal gevallen waarin we wel moeten ingrijpen, zijn we goed getraind. Elke verloskundige kan reanimeren of een infuus inbrengen en heeft daarvoor ook de spullen bij zich." 
Zelf maakte ze in het begin van haar loopbaan mee dat het niet goed ging met een kindje, dat zij daarom moest reanimeren. "Dertig jaar later stapte de baby van toen hier als zwangere binnen. Ook haar moeder heb ik toen weer ontmoet. Dat was heel bijzonder. 

Het is sowieso leuk dat ik inmiddels aan de tweede generatie ben begonnen. 'Je moet de groeten van mijn moeder hebben, die heeft u ook nog geholpen', hoor ik vaak. Cool vind ik dat. In de supermarkt loop ik ook links en rechts iedereen te groeten." 

De belangrijke persoonlijke relatie tussen verloskundige en zwangere wordt volgens Valk bedreigd door de manier waarop de zorg voor zwangeren in Nederland wordt gefinancierd. "We maken steeds meer onderdeel uit van een keten", vertelt ze. "Als er geen één-op-éénbegeleiding is, komen de rechten van de zwangere onder druk te staan. Ik maak mij met de Geboortebeweging daarom hard voor het geboorteplan. Dat is een document waarin de zwangere van tevoren haar wensen en verwachtingen van de zorg rondom de bevalling opschrijft." Zo wil de beweging onder andere voorkomen dat vrouwen die bevallen 'diep traumatische ervaringen' oplopen, doordat er bijvoorbeeld ongevraagd een knip wordt gezet. 
Valk hoopt over vijf jaar met pensioen te zijn. Tot die tijd blijft ze het 'waanzinnig mooie vak' uitoefenen, waarvan ze ooit zo onder de indruk raakte. "Ik herinner me de blijdschap van die ouders toen. Die emotie blijft uniek en went nooit."

Judith Rikken


Aantal keer bekeken: 146 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin

Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin