Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - De gedenkwaardige geschriften
donderdag, 22 oktober 2020

De gedenkwaardige geschriften

Geplaatst op: 24-01-2016


Papiervisjes zijn voor mij, net als voor ieder ander, een plaag. Een plaag die me doet kokhalzen maar op een vreemde manier ook geruststelt. Het betekent dat er papier in de buurt is; veel papier, papier dat in diverse staten verkeert. Zoals het niet erg is dat een kroeg of concertzaal ruikt naar verschaald bier, zo is het niet erg dat papier onfrisheid met zich meebrengt.

Nou, niet erg… De sluimerende charme van papierdiversiteit kan me er niet van weerhouden om elke papiervis in mootjes te willen hakken. Als ik zo’n stuk ongedierte over de vloer zie trippelen grijp ik een krant - geen tijdschrift, geen boek - en rol ‘m op om de gluiperd tot paté te slaan.

Een krant kan de papierminnaar best opofferen aan een slachtpartij. Tijdschriften niet: die liggen met jaargangen opgestapeld in kasten, laden en donkere hoekjes. Liefst op chronologische volgorde. Kan altijd een keer van pas komen. Even beeldend gesproken: als mijn boekverzameling zich als een eilandengroep heeft verspreid over mijn kamer (en dat heeft ze: op de speaker, onder de wasbak, in het raamkozijn) dan kan ze zich qua getal meten met de Republiek Indonesië.

Vroeger las ik elke dag de krant. Soms meerdere kranten op een dag. Ik stapelde de kranten van die week op en aan het einde van de week, op mijn vrije zaterdag of zondag, knipte ik de goede stukken uit om te bewaren in een hangmappenkast op wieltjes. Mapje ‘Buitenland’, mapje ‘Onderwijs’, mapje ‘Muziek’, mapje ‘Sport’. Het idee om zo zelf een archief op te zetten maakte me laaiend enthousiast.

Verzamelen bestaat bij de gratie van weggooien. Papiervisjes of niet, soms moet er geruimd worden. Dus haalde ik pas wat archiefmapjes uit de kast en zo’n drie jaar na uitknipdatum moest ik concluderen dat er niks memorabels tussen zat. Veelal droge opsommingen van achterhaalde feiten - of het nu interviews betrof of achtergrondartikelen. Mijn geliefde archief bleek een luchtkasteel.

Kranten zijn weinig memorabel*. Net als toiletpapier is de krant niet voor hergebruik bedoeld. Bij kranten gaat het echter niet om hygiëne maar om prikkels, interesse, leeslust opwekken. Waarom zou een krant voor gebruikers een spanningsboog van een dag of week moeten hebben en niet meer? Waarom laat de krant zich niet lenen voor herlezing, een week of jaar na dato?

Niet alleen voor het welzijn van mijn archief, maar voor het welzijn in het algemeen hoop ik dat krantenartikelen gedenkwaardiger worden. Mooi geschreven, de waan van de dag voorbij. Voor vluchtige informatie hebben we al talloze schermen in huis en onderweg. Dat wat op papier wordt gedrukt moet blijven plakken - net als de vermorzelde lichaampjes van de papiervisjes op mijn kamer.

Pepijn de Groot

* Hart van Holland is hierop de uitzondering natuurlijk!


Aantal keer bekeken: 3791 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin