woensdag, 20 september 2017

Dirk

Geplaatst op: 15-10-2016


Het eerste weekend van oktober – het weekend waarin de Week tegen Eenzaamheid eindigde – was ik thuis. Ik woon op een woonerf, omsloten door eengezinswoningen en vrijgezellenwoningen. In één van de vrijgezellenwoningen woonde Dirk. Mijn kinderen bestempelden hem als de 'dorpsgek'.

Voornamelijk omdat hij vaak laveloos moeizaam zijn weg naar zijn huisje wist te vinden, en dan op het laatste moment in coma voor zijn huisdeur ineenzeeg. Buren hielpen hem dan weer op de been om hem in ieder geval aan de goede kant van zijn deur weer vrij te laten.

Soms kwam ik Dirk tegen, wanneer ik mijn hond uitliet. Op mijn hoede, maar eigenlijk nergens voor nodig. Hij zocht contact, maakte graag een praatje. Maar Dirk was vaak niet te verstaan. Wellicht had ik hem beter verstaan als ik eenzelfde hoeveelheid bier achter de slokdarm had als hij. Maar hij was vriendelijk en oprecht.

Deze stoere Dirk – ruwe bolster, blanke pit – had een achtertuintje met daarin een konijnenhok. Hoewel het beestje in het hokje geen verdere ambities dan de dood kon hebben, werd hij goed verzorgd door Dirk. En dat intrigeerde mij. Was het konijn een metafoor voor Dirk? Een surrogaat huisgenoot? Ik heb het hem nooit kunnen vragen.

Vorig weekend, onze Dirk ligt wederom aan de verkeerde kant van zijn voordeur op straat. Mijn overbuurman en zijn broer doen nog pogingen om Dirk te reanimeren, maar om een lang verhaal kort te maken: Dirk is niet meer onder ons.

Die nacht heb ik gedroomd over Dirk. In mijn droom lag hij opgebaard op mijn bank in de woonkamer. 'Laat ik het nog één keer proberen', dacht ik bij mezelf. Ik begon Dirk mond-op-mondbeademing te geven en wat hartmassage en jawel, het sloeg aan! Dirk kwam bij en keek ietwat verwonderd rond, want hij was nooit bij mij thuis geweest. Ik gaf hem een biertje en nam er zelf ook één. Toen het op was stond hij op en mompelde iets van ‘ik moet Flappie nog te eten geven'. We klopten elkaar op de schouder en Dirk verliet mijn huis.

Helaas is de laatste alinea verzonnen. Lieve Dirk, wie je ook was, rust in vrede.

Paul Meester, Zevenhuizen


Aantal keer bekeken: 533 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties




CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin