zaterdag, 22 juli 2017

HiS herdenkt hen die vielen

Geplaatst op: 10-05-2017

Er waren kransleggingen door verschillende organisaties uit Schiebroek en Hillegersberg en stemmige muziek door het Rotterdams Symfonisch Blaasorkest . Foto: Arthur van der Elst

Schiebroek - Het woord vrijheid valt vaak de afgelopen tijd. Dat vrijheid een groot goed is en dat het zeker niet zo vanzelfsprekend is als iedereen denkt. Ook dit jaar waren er op 4 mei weer heel wat belangstellenden naar het monument op het Spinbolplein of naar de Irenebrug gekomen.

Er waren kransleggingen door verschillende organisaties uit Schiebroek en Hillegersberg en stemmige muziek door het Rotterdams Symfonisch Blaasorkest en Vocalgroup WE. Want door te herdenken blijft de herinnering in leven. De herinnering aan hen die vielen. ''Een prachtige stad, gebouwd door hoop. De hoop dat alles goed komt. De hoop om opnieuw te beginnen.'' De vijftienjarige Fijke Oei draagt met licht trillende stem haar gedicht 'De hoop' voor. Het is koud en een aantal van haar woorden verwaaien door de wind: ''En hier staan we dan, in ons Rotterdam. Met een akelig verleden, maar een bijzonder mooi heden.'' 

Een oude man op de eerste rij knikt instemmend als de jonge dichter zichtbaar opgelucht terugloopt naar haar stoel. Natuurlijk wordt er op 4 mei stilgestaan bij allen die hun leven voor de vrijheid hebben gegeven. Maar de jaarlijkse herdenking is er ook eentje aan een verwoeste stad. Het bombardement van 14 mei 1940 staat bij velen nog op het netvlies gegrift. Het feit dat de jonge Oei daar een gedicht over heeft geschreven is dan ook veelzeggend.

Na al die jaren leeft de bezetting nog steeds. Veel mensen hebben hun eigen herinnering aan dit duistere verleden. Jong of oud, op één of andere manier hebben zij er allemaal wat van meegekregen.

Ook Henk Kamps, voorzitter van de gebiedscommissie, blikt daar in zijn toespraak op terug. Kamps vertelt over zijn vader die zat ondergedoken op een zolder en over de oom die hij nooit heeft gekend omdat die in 1944 door de Duitsers is gefusilleerd. Nadat de klanken van het Wilhelmus zijn verstomd vraagt een klein jongetje aan zijn moeder of hij een bloem mag neerleggen bij het monument. Heel voorzichtig zoekt hij een plekje voor zijn rode tulp. Wat oorlog is weet hij niet, wat vrijheid is gelukkig wel.


Aantal keer bekeken: 287 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin