dinsdag, 21 november 2017

'Kan niet' bestaat niet voor Elly

Geplaatst op: 11-11-2017

Elly Beukelman heeft weer opnieuw leren tekenen en schilderen na een ooginfarct.

Waddinxveen – Van de ene op de andere dag was Elly Beukelman blind door een ooginfarct. Van haar zicht kwam tien procent terug, voor haar voldoende om te gaan schilderen. "Ik zielig in een hoekje zitten? Denk het niet."

Afgelopen zaterdag en zondag was het werk van de 63-jarige Waddinxveense te zien tijdens de Open Atelier Dagen. Schilderijen van (Chinese) inktverf, mandala's, aquarellen. Beukelman is tegenwoordig van alle markten thuis. En dan te bedenken dat ze zich voor haar ooginfarct alleen maar toelegde op mandala's.

"Een lot uit de loterij", zo noemt ze het infarct dat ze in 2010 kreeg. "In het Groene Hartziekenhuis was ik de tweede ooit, zo weinig komt het voor."

"Ineens zag ik een groot zwart vlak", zegt ze. "Je schrikt. Dat was heel heftig. Ik was alleen thuis. Toen Jaap, mijn man thuis was, zijn we als een gek naar het ziekenhuis gereden."

Daar kwam ze in de molen terecht en volgde het ene onderzoek na het andere. "De oogarts, Van den Heuvel, wist precies wat er aan de hand was. Hij zei meteen: je hebt een lange weg te gaan. Je krijgt een beetje zicht terug, maar het duurt heel lang."

Haar eerste meting bij het blindeninstituut leverde een zicht op van 0,3 procent. Ze droeg de hele dag een donkere bril. "Mijn ogen konden geen licht verdragen." Maar langzaam keerde haar zicht terug. "Ik zie met links nu zes procent, met rechts acht procent. Ik zeg altijd tegen mensen dat ik tien procent zicht heb."

Beter wordt het niet. "Bij een ooginfarct wordt de oogzenuw getroffen. Hij sterft af, stukjes weefsel herstellen zich wel maar dat duurt twee jaar. Na die twee jaar houdt het herstel op." Meteen toen ze thuis kwam vanuit het ziekenhuis kreeg ze hulp van een ergotherapeut. "Je hele leven staat op zijn kop. Ik moest weer leren leven in mijn eigen huis."

Al snel pakte ze het tekenen en schilderen op. "Ik ben geen type dat niets gaat doen en zielig in een hoekje gaat zitten. Ik ben gewoon gaan tekenen en gaan doen. Ik ben begonnen met een mal en inkleuren."

Ze pakt er een boek bij. "In dit boek staan tekeningen van kort na mijn ooginfarct." Wie het boek doorbladert, ziet de ontwikkeling van Beukelman. In haar atelier achter in de tuin hangen de mooiste werken. Ze sloot zich al vrij snel aan bij Kubes; een stichting die zich inzet voor blinde en slechtziende cultuurliefhebbers. Regelmatig exposeert zij met andere leden van Kubes. "Binnenkort hebben we weer een expositie op Slot Zeist."

Ze maakt bij het creëren van haar kunstwerken gebruik van een bril. "Ik heb heel veel soorten", zegt ze met een lach. "Ik heb er hier nu, in mijn atelier, drie liggen. Binnen in huis liggen er ook nog een paar. Elke bril heeft een afzonderlijk doel." In haar atelier is ze bezig met een groot schilderij: een bruidje. "Dat is een project voor de lange termijn", weet ze. "Het is eigenlijk te groot. Ik zie nooit het hele doek. Ik kan er ook niet langer dan twintig minuten achtereen aan werken, dan krijg ik last van mijn ogen. Het is aanpassen dus."

Dat aanpassen doet ze al sinds 2010. Maar wel op haar eigen manier. "We hebben een hond, maar geen blindegeleidehond. En ik ga regelmatig bij het Gouweplein boodschappen doen. Op de fiets. Dat wilde ik graag, dus zei de ergotherapeut: dan gaan we dat doen. En naar mijn dochter in Gouda loop ik gewoon. Waar een wil is, is een weg. Dat geldt ook voor het tekenen en schilderen."

Erik van Leeuwen

 


Aantal keer bekeken: 112 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin