woensdag, 20 september 2017

Omroep Hommeles

Geplaatst op: 03-09-2017


De manier waarop het Nederlandse medialandschap wordt afgeschilderd is niet zo zonnig als het weer van eind augustus. De staat van lokale journalistiek wordt vaak beklaagd. Er zou een gebrek zijn aan luizen, in de pels en op de perstribune. Staatssecretaris Sander Dekker werd – tevergeefs – nog gevraagd om de oprichting van een stimuleringsfonds voor lokale journalistiek. Een gebrek aan nieuwsvoorziening kan de lokale democratie een knauw geven, luidt de waarschuwing. 

De gemeente Noordoostpolder huurt nu daarom zelfs een journalist in die raadsvergaderingen verslaat. Kan een luis zijn luizigheid rijmen met een principieel niet-bijten-in-de-hand-die-je-voedt? Hoe dan ook lijkt het erop dat de kwaliteit van lokale journalistiek sommige mensen en enkele beleidsmakers ernst is. Dat neemt echter niet weg dat het medialandschap over het algemeen wordt afgeschilderd als kaal en dor. 

Als schilder zou ik Zuidplas meer eer betonen. Meer kleur. Het medialandschap ligt er immers best mooi bij, als je het mij vraagt. 

Op de 'perstribune' - de schilder permitteert zich hier een abstractie, het zijn gewoon stoelen met een schrijf-/tiktafel - zijn bij raadsvergaderingen altijd verslaggevers te vinden. De omroep en de krant houden politieke ontwikkelingen in de gaten, maar ruimen evengoed kolommen en webpagina's in voor zaken als de Nieuwerkerkse vlootschouw, een beiaardiersconcert in Moordrecht en school- en sportprestaties van jongelingen uit de gemeente. 

Behalve zulke traditionele vormen van lokale journalistiek heeft Zuidplas met Polderpeper zelfs een lokaal satiricus. Tel daar burgerparticipanten bij op zoals Thom Demmenie, die zeer beslagen ten ijs komen in discussies met zowel pers als politiek, en dan denk ik dat het wel los zal lopen met Zuidplas op de Nieuwsvoorziening-Democratie-Index. 

Geruststelling is echter niet des media's. In de journalistiek zijn zorgen troef, en zo niet, dan wordt er wel naar zorgen gezocht. 'Goed nieuws is geen nieuws' is, volgens sommigen, het motto waar journalistiek op draait. 

Gelukkig, voor die sommigen, is er altijd wel ergens hommeles. Ook lokaal. Bij de omroep nog deze zomer. Heibel tussen bestuurders. Kampen werden gemaakt, verklaringen verspreid. Met modder werd gegooid, en met handdoeken. Oude rotten pakten hun biezen. Het oude medium gaat nu door met nieuwe krachten, de oude krachten hebben een nieuw medium opgericht. 

Volgens sommigen is nieuws pas nieuws als het slecht is, en het medialandschap van Zuidplas is dankzij de hommeles toch mooi een medium rijker. Maar als je verneemt hoe die breuk gegaan is, hou je toch je hart vast. Een beetje kift en competitie is geen medium of journalist vreemd, maar er moet geen kiem worden gelegd voor een aflevering van Midsomer Murders in de polder. 
Ja, het medialandschap van Zuidplas ligt er mooi bij. Maar niet bepaald vredig. Gelukkig biedt schilderkunst de mogelijkheid om ook van strijd iets moois te maken.

Pepijn de Groot


Aantal keer bekeken: 330 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin

Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin