Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - Schatgraven
zondag, 24 juni 2018

Schatgraven

Geplaatst op: 24-07-2016


Het grind knarste onder de banden van de auto’s die af- en aanreden op de parkeerplaats bij Château de Châlus-Chabrol. Dit was het kasteel waar Richard Leeuwenhart, van wie ik een Legopoppetje en een levendige fantasie had, in 1199 door een pijl uit een kruisboog was geraakt. De pijl werd Leeuwenhart fataal: zijn wond infecteerde en de vechtlustige koning van Engeland stierf.

Het kasteel, met een nog gave ronde toren, overziet het dorp Châlus in de Limousin. Het moet er prachtig uitgezien hebben, maar ik herinner me het uitzicht niet meer. Mijn ogen waren gericht op het grind. De pijlpunt die Leeuwenhart velde zou hier zomaar kunnen liggen en ja hoor: ik zag in het grind een pijlvormige, zwarte kiezel liggen met versteend witte aanslag erop. Het bloed van de koning zat er achthonderd jaren later nog aan! Ik raapte de kiezel op, omklemde die in mijn broekzak en werd bevangen door de archeologische adrenalinestoot die ik daarna altijd ben blijven zoeken.

Mijn moeder is vernoemd naar De Strandjutter en dat is op mij overgegaan toen ik me ontpopte tot Pepijn de Parelduiker.

Geïnspireerd door het verhaal van Howard Carter die het graf van Toetanchamon ontdekte, speurde kleine Pepijn overal waar hij ging de grond af. Met opa liep ik over het schelpenpad langs de Rotte, op zoek naar pijpekopjes en porselein. In de scherven zag ik sporen van vroeger toen Zevenhuizen nog een moeras was en toen ‘t Reigerbos nog een dierenrijk was en geen school. Dat het schelpenpad was opgehoogd met puin kon je mij niet aan mijn verstand brengen. Wat zeg ik, verstand? Er was nog geen sprake van verstand, er was alleen fantasie.

Daar wisten kennissen op ludieke wijze op in te spelen. Toen zij net een nieuwbouwhuis hadden laten optrekken aan de Leliestraat, begroeven ze een paarse, nepkristallen asbak in de nog aan te leggen achtertuin die ik op aanraden doorspitte en ontdeed van puinsteen, elektriciteitskabels, dekzeil en rotte plantenwortels voor ik op mijn wel erg piekgave archeologische vondst stuitte.

Op het pad door de tuin van het bejaardentehuis heb ik later op een druilerige zondagmiddag talloze keren heen en weer gelopen, speurend naar haaientanden en bij tijd en wijle zwaaiend naar Zevensterbewoners.

Op iets latere leeftijd toog ik onder de bezielende leiding van Maarten Overweel naar de kalksteengroeve in Winterswijk. Met mijn mineralenminnende maten van de Nederlandse Lapidaristen Club zocht ik er naar pyriet - fool’s gold - en fossielen. Als de adrenaline bij de vondst niet te overdadig was, bestond de kans dat ik met mijn hamer en beitel een stuk kon uithouwen.

In ons leven in het algemeen, maar in vakanties in het bijzonder, zijn we zo gebrand op de prikkeling van onze fantasie door uitzichten dat we over het hoofd zien wat er voor en onder onze voeten gebeurt. Schatten zijn vaak niet bewaakt door hekken, cipiers en entreegeld. De schat ligt voor je voeten en als je niet oppast struikel je erover.

Pepijn de Groot


Aantal keer bekeken: 3163 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin