Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - Schrijven zoals Dan Brown
donderdag, 22 oktober 2020

Schrijven zoals Dan Brown

Geplaatst op: 14-05-2017

Teule: "Toen ik twaalf jaar was, schreef ik een western waarin al mijn klasgenootjes voorkwamen."

Hillegersberg – Door de meivakantie is het huis een groot jongenshol. Hoewel het al in de middag is, lopen Olga Teule's zoons nog in pyama rond en liggen overal verspreid gameconsoles, afstandsbedieningen en meer van dit soort technisch speelgoed. Niet vreemd dus, dat haar boek Scarablue een jongensboek is waarin nanobots en drones voorkomen. Ze grinnikt: "Aan de keukentafel hebben we met het hele gezin gediscussieerd over de naam van de hoofdpersoon, Ted. Mijn man en de jongens waren het niet eens: 'Wie noemt iemand nu Ted?' Maar het moest die naam worden, geen idee waarom eigenlijk."

Teule (1972) kijkt blij en steekt direct van wal: "NBD Biblion, de organisatie die voor bibliotheken nieuwe titels beoordeeld, heeft een zeer positieve recensie geschreven over Scarablue. Ze schreven onder andere dat het boek veel lezers verdient en dat het bijzonder is en vlot geschreven. Door deze recensie zijn er bijna driehonderd boeken besteld door bibliotheken verspreid over Nederland! En van de week kreeg ik te horen dat er binnenkort ook een luisterboek verschijnt." Een tweede druk ligt dan ook in het vizier en dat terwijl de bescheiden Teule al blij was met een handjevol lezers.

Twee jaar geleden stopte Teule met werken om een pauze in te lassen: "De functie waarin ik zat werd steeds groter en verantwoordelijker, terwijl ik juist kleiner wilde. Ik was echt toe aan een moment van bezinning. Schrijven wilde ik en dit was hét moment. Toen ik twaalf jaar was, schreef ik een western waarin al mijn klasgenootjes voorkwamen. Het is nooit opgevoerd en ik heb het ook nooit voorgelezen, maar wat een plezier had ik daarin. Ik zat helemaal in mijn fantasie, net als met Scarablue, twee jaar lang leefde ik in en met het boek. Heerlijk vond ik het om in mijn kamerjas en met een kop koffie achter de computer te kruipen."

Teule las eens een boek van Dan Brown en het leek haar leuk om ook zoiets te schrijven: "Zo'n boek waarbij de scènes snel wisselen, waarbij heden en verleden door elkaar lopen en wat op die manier langzaam toewerkt naar het plot. Scarablue schreef ik voor mijn eigen kinderen." Toch heeft ze haar kinderen het verhaal niet tussentijds laten lezen. "De oudste, Jort, heeft veel meegedacht, ook over het omslag en hij beheert de website. Hij las altijd heel veel en dan echt van die dikke pillen. De jongste, Milo, las nooit zo veel, maar heeft mijn boek inmiddels twee keer gelezen. Alleen maar omdat hij het voor school kan gebruiken," lacht ze om vervolgens serieus verder te gaan: "Jongeren lezen helaas niet zoveel uit zichzelf."

Voordat Teule een uitgever vond, heeft ze het boek laten beoordelen: "Degene die het beoordeelde was positief, maar ook fundamenteel negatief. Ik moest met dit boek stoppen, want niemand zou het lezen. Ik kon beter politieke thrillers voor volwassenen gaan schrijven. En dat terwijl de kinderen die het tussentijds lazen erg enthousiast waren. Heel even heb ik het toen op de plank gelegd, maar uiteindelijk liet ik me niet uit het veld slaan. Ik weet dat er nauwelijks jongensboeken zijn voor twaalf- tot veertienjarigen geschreven door een Nederlandse schrijver. Nou ja, dat is dan zo. Verder heb ik nog veel te leren, want er zijn veel stille regels bij het schrijven. Schrijven is echt een ambacht. Na een aantal afwijzingen bij uitgeverijen, wilde uitgeverij Aspekt het avontuur wel aan. Ook al gaven ze geen fictie boeken uit voor de jeugd. Een tweede boek komt er vast, maar nu even niet. Eerst maar even dit boek en het luisterboek."

Frances Raboen


Aantal keer bekeken: 843 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin