Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - Vrouwenboeken
donderdag, 22 oktober 2020

Vrouwenboeken

Geplaatst op: 02-07-2015


Zomervakantie. De meesten zullen de gelegenheid aanpakken zo min mogelijk te lezen – dat komt wel weer als de studieboeken hen indringend beginnen aan te kijken per september – maar bij mij is dat anders. Gedurende het afgelopen jaar heb ik mezelf in mijn kamer ingemetseld tussen de boeken. Als een Inuït in een iglo van papier verblijf ik in Utrecht. In de zomer moet de inhaalslag gemaakt worden.

Natuurlijk zijn er lijsten die dolende lezers als hulpmiddel worden aangeboden. Neem de long- en shortlists die worden opgesteld voor de bekroning van romans met prijzen als de Libris Literatuur Prijs, de ECI (voorheen AKO) Literatuurprijs, de Gouden Boekenuil, de Pulitzer Prize, de Man Booker Prize. Beetje neuzen tussen de titels, recensies opsnorren. Lekker koken kan niet zonder voorproeven, hoor ik de juryleden van mijn moeders kookprogramma’s zeggen, en dat geldt evenzeer voor lekker lezen.

Er blijkt op de lijsten weinig aandacht te zijn voor de vrouw. Volkskrant-columnist Asha ten Broeke, die om een speelgoedfolder een discussie over gender kan laten ontstaan, bestudeerde de lijst met genomineerden voor Nederlandse literatuurprijzen met een telraam bij de hand. Van de 46 prijzen die de afgelopen vijftien jaar zijn uitgereikt door Libris, AKO en de Gouden Boekenuil, gingen er vijf naar boeken over vrouwen. Alsof vrouwen niet interessant zijn, alsof vrouwen niet tellen.

De laatste maanden heb ik menig veelgeprezen roman gelezen. Al Wat Schittert van  Eleanor Catton (winnaar Man Booker Prize 2013) gaat over pionierende goudzoekers in het negentiende-eeuwse Nieuw-Zeeland. Het boek kent twaalf mannelijke perspectieven. Er komt één vrouw in voor (een prostituee) maar haar perspectief wordt niet belicht. Grip van Stephan Enter (genomineerd voor Libris en AKO 2011, winnaar Prijs van de Lezersjury bij de Gouden Boekenuil) gaat over de reünie van een groep bergbeklimmers. De drie delen van het boek zijn voor drie mannelijke perspectieven, het perspectief van de vrouw blijft achterwege. In Ongenade van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee (winnaar Man Booker Prize 1999) gaat over een gevallen professor die bij zijn dochter gaat wonen en daar een gruwelijke roofoverval meemaakt. Het perspectief van de dochter blijft uit: de verhaalwereld wordt bekeken vanuit de blik van de grijze, blanke, heteroseksuele man.

Het wil niet zeggen dat de vrouw onbelangrijk is. Sterker, in de drie romans schittert de vrouw door afwezigheid. Zij is de spil van het verhaal. Door haar ‘zwijgen’ (natuurlijk is de vrouw wel aan het woord, maar altijd binnen het verhaal zoals het door de man wordt verteld) steelt zij de show. De mannen in de verhalen bijten hun tanden stuk op de vrouwen: de vrouwen doen er wel degelijk toe, zij zijn interessant (des te meer!), misschien wel omdat ze zo ondoorgrondelijk zijn – voor de lezer net zozeer als voor de vertellers.

De genderkaart spelen is spijkers op laag water zoeken. Niettemin heb ik mijn boekenstapel maar aangepast. Heere Heeresma is gewisseld voor Andreas Burnier, Zadie Smith is in de wedstrijd gekomen voor Walter van den Broeck en Doeschka Meijsing heeft Jeroen Brouwers vervangen. Deze zomer pak ik aan om zo veel mogelijk te lezen, vanuit vrouwelijk oogpunt. Op jullie, dames!

Pepijn de Groot


Aantal keer bekeken: 1925 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin