dinsdag, 17 oktober 2017

Verontrustende vakantie

Geplaatst op: 30-07-2017


Een heel schooljaar ben je druk doende met de waan van de dag. Zittend in één van de hoeken waar de klappen vallen — [baan-/werkgarantie] x talenstudie = onder het vriespunt — heb je het idee dat je je het schompes moet werken om straks enige kans te maken, op het moment dat je de onderwijsfabriek uitrolt om je geluk te beproeven op de arbeidsmarkt.

Bij gebrek aan een master- of stappenplan grijp je van alles aan dat je leuk of zinvol lijkt. Niet alleen om een zakcentje te verdienen, maar ook voor de mogelijkheid om een interesse of talent aan te boren waar je op kunt voortborduren.

In de medezeggenschap ontdek je misschien je politieke talent, in een commissie misschien je organisatorische talent en als student-assistent misschien je onderzoeks- of onderwijstalent. Een ongeluk mag volgens het spreekwoord in een klein hoekje zitten, in net zo'n klein hoekje kan ook een kans zitten. Of meerdere kansen. Laten we wel positief blijven! 

Op het moment dat er een harde punt wordt gezet achter het schooljaar — in de komma's van de kerst- of krokusvakantie valt er altijd wel iets in te halen of op te krikken — kun je uitpuffen en breken met de waan van de dag. En dan gaan de deuren naar de wijde wereld open en zie ik wat er nog meer is buiten de waan. 
Ik doe dan wel het een en ander, hier en daar, maar kan ik niet beter iets totaal anders elders doen? Staar ik me niet blind op een dood spoor? Kan ik, met het oog op de (volkomen ongewisse) toekomst niet beter: 
- leren programmeren? 
- leren tuinieren? 
- politiek actief worden? 
- een niet-westerse taal leren? 

Ik weet niet of het ligt aan mijn generatie, mijn levensfase of mij zelf. Feit is dat ik door allerlei anonieme autoriteiten met keuzestress ben gediagnosticeerd. Die kwaal komt vooral voor bij mensen die de luxe hebben dat ze kúnnen kiezen, maar ballen missen om het te doen. 
Lang heb ik gedacht dat mogelijkheden eindeloos waren — zonder daarbij mijn talloze manco's in acht te nemen. Afgaand op hedendaagse berichtgeving lijkt één ding absoluut eindeloos: de op handen zijnde zoektocht naar werk. De timer tikt en ik voel dat ik goed gebruik moet maken van de tijd die mij rest om mezelf gereed te maken voor Het Grote Werk… 

De waan van de dag heeft dus zijn tentakels naar de zomer uitgeslagen. Nog altijd denk ik in termen van nut in plaats van genot. Dan zit er maar één ding op: naar een plek gaan waar ik niks anders kan dan genieten. Italië bijvoorbeeld. Een maand lang. Dat zal mij leren. Ciao, a piu tardi!

Pepijn de Groot


Aantal keer bekeken: 865 | 1 reactie | Laatste reactie geplaatst op: 07-08-2017



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties

door Andre Muller op 07-08-2017 om 2:03 PM
Politiek actief worden? Weet waar je aan begint Pepijn :-) Kan je toch beter leren programmeren of nog beter : je hart volgen!


CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin