Google

sHarjeet 

Hart van Holland online - Zaanse tragedie
donderdag, 22 oktober 2020

Zaanse tragedie

Geplaatst op: 09-10-2016


In het toneelstuk Phèdre, geschreven door Jean Racine in 1677, loopt alles in het honderd. Meerdere mensen begaan stommiteiten die leiden tot een vreselijke ontknoping. Zulke dingen gebeuren wel vaker in Griekse tragedies.

Het zit als volgt: Phèdre is getrouwd met de koning van Troezen, Theseus. Theseus, een heldhaftig rokkenjager, heeft een zoon, Hippolytus, uit een eerder huwelijk. Hippolytus staat te boek als een liefdeloze, kille jongeman. Phèdre is hopeloos verliefd op haar stiefzoon. Hippolytus blijkt in het stuk tóch ontvankelijk voor liefde: hij vat echter vlam voor Aricia, de laatste telg uit een vijandig geslacht dat Theseus heeft uitgemoord.

Als Theseus doodgewaand wordt, is het biechten geblazen. Phèdres hulpje Oenone raadt haar meesteres aan om haar liefde uit te spreken: die is niet heimelijk meer nu Theseus is overleden. Hippolytus verklaart de liefde aan Aricia. Als Phèdre haar gevoelens laat doorschemeren tegenover haar stiefzoon schaamt ze zich rot.

Die schaamte neemt toe als Theseus niet dood blijkt. Oenone verzint een list om haar meesteres te sparen - Hippolytus heeft Phèdre verleid, niet andersom - en Theseus vervloekt zijn zoon als hij dat hoort. Phèdre vervloekt Oenone, omdat zij met de list onschuldig bloed verspilt. Oenone verdrinkt zichzelf, Hippolytus verongelukt en Phèdre vergiftigt zichzelf. Theseus krabt zich nog eens achter de oren en adopteert Aricia als dochter.

Hoewel Phèdres gevoelens deze tragedie veroorzaken, schuift zij de schuld af op anderen. De goden hebben haar passie aangewakkerd! De praatjes van Oenone hebben haar aangezet tot de bekentenis! Oenone heeft mensen tegen elkaar opgezet!

Op het toneel van Zaandam wordt Phèdre vertolkt door een groep straatjongens en spelen de media de rol van de goden. Zoals de hand van God de goal van Maradona scoorde, zo was het de voet van de Media die een fietser voor de Vomar raakte. De jongens voelen zich genaaid als dat incident wordt getoond, maar het straatracen in andere vlogs verdient ook geen schoonheidsprijs.

Ook daar gaf de voet van de media plankgas! Het zijn altijd de media die het doen. Of die het, in de woorden van hoofdrolspeler Ismail Ilgun, twintigduizend keer erger maken. Dat komt omdat die jongens bij media-optredens genoopt zijn discussies aan te gaan, verantwoording af te leggen en hun gedragingen te beargumenteren. In hun habitat, de straathoeken, gelden maar twee argumenten - vuisten en geld. Die hoodvlog-argumenten zijn niet zo steekhoudend in de studio’s van Hilversum en op de persen van De Telegraaf.

Of ik mijzelf, als representant van de media, in een bovenaardse positie waan? Allerminst. Wel krijg ik, en met mij alle duizenden in de media werkzame mensen, dankzij deze jongens wel erg veel eer voor de creatie van landelijke ophef. Het is eigenlijk schuld wat ik krijg, maar ik probeer het doorschuiven van verwijten maar als toneelspel te zien. Een toneelspel waarin net zo goed stommiteiten worden begaan, maar dat zo absurd van aard is dat er vooral om gelachen dient te worden. Die Zaanse tragedie pakt een stuk gezelliger uit dan de Griekse variant.

Pepijn de Groot

 

  


Aantal keer bekeken: 3262 | Er zijn nog geen reacties geplaatst



Deel dit bericht op uw:
Facebook Twitter Google+ Linkedin


Reacties



CONTACT:
Noordelijke Dwarsweg 1a,
2761 GA Zevenhuizen
 

deel deze pagina op uw:

Facebook Twitter Google+ Linkedin